Ik heb geen data gestudeerd. Ik rolde erin. Als orderregisseur bij KPN ÉÉN was ik het aanspreekpunt voor zakelijke klanten — elke levering was mijn verantwoordelijkheid, en ons team had operationeel inzicht nodig dat niemand kon geven. In de hoek stond een vergeten BI-tool: Spotfire. Niemand wist hoe het werkte. Ik zei dat ik het wilde proberen.
YouTube en koppigheid leerden me eerst de business logica, toen hoe ik die kon aanpassen, en uiteindelijk hoe ik het hele dashboard opnieuw bouwde. Dat leverde me de analistenrol op — en samen met één collega bouwde ik een complete ETL en een datamodel in Power BI. Power BI kende ik ook niet. Zelfde methode: uitzoeken, opleveren, verbeteren.
Bij HR herhaalde het patroon zich. Na de BRIDGE-migratie zat er een gat in onze rapportage. Van Oracle kregen we OTBI — en opnieuw leerden YouTube en ik mezelf hoe je daarin rapporten bouwt. OTBI was niet geweldig, dus bouwden we er Power BI-dashboards bovenop om de gaten te vullen.
Tien jaar later ben ik BI-ontwikkelaar in een scrumteam van vijf. GBS heeft ons team vanuit HR overgenomen, dus de hoofdproducten zijn financieel terwijl ik de HR-kant beheer. Wat ik meebreng is niet alleen DAX: het is HR-kennis en een UX-blik die de meeste BI-teams missen.
Ik hoor het besluit, niet het verzoek
Stakeholders vragen om een rapport. Ik luister naar het besluit dat eronder ligt. Acht jaar gesprekken in retail leren je dat verschil.
Cijfers voor mensen zonder cijfers
Ik heb targets uitgelegd aan parttimers op de winkelvloer en modellen aan de directie. Dat is dezelfde vaardigheid — en precies waar BI meestal op stukloopt.
UX, binnen BI
Een complex model maakt een verschrikkelijke pivot. Ik ontwerp de ingang: wat de gebruiker eerst ziet en wat hij nooit hoeft aan te raken.
Ik heb zelf een target gedragen
Manager van een team van vier of vijf, elke maand afgerekend. Ik bouw voor de persoon die een cijfer moet halen en een escalatie moet oplossen.
LINKEDIN